Στο παρόν τεύχος #40 της Αφηγηματικής Ιατρικής δημοσιεύουμε ένα επιλεγμένο απόσπασμα από το εξαιρετικά ενδιαφέρον, βαθύτατα ανθρώπινο (καθότι προϊόν μεγάλης οδύνης και ειλικρινέστατης εξερεύνησης τόσο του σωματικού όσο και του ψυχικού άλγους), και απόλυτα αντισυμβατικό βιβλίο Eros and Illness του...

Το να μάθουμε, και πάλι, να μιλάμε και να ακούμε είναι πλέον ζωτικό πρόταγμα και πρόγραμμα. Όταν οι λέξεις ρέουν με ειλικρίνεια, με μια de profundis διάθεση, γίνονται λυτρωτικό άνοιγμα στον Άλλον, στην κοινότητα. Και έτσι εμπλουτίζεται και ο/η φορέας...

Οφείλω να πω ότι ανήκα στην κατηγορία των ανθρώπων που δεν πάνε στον ιατρό αλλά τους πηγαίνουν ή/και μεταφέρουν στον ιατρό. Συνδέθηκα με παρατεταμένη —καίτοι κατά καιρούς, λόγω συνθηκών, διακοπτόμενη— φιλία με έναν, κατά γενική ομολογία, λαμπρό ιατρό. Από τα...

Και τι δεν οφείλουμε στον Μαρσέλ Προυστ! Καταβυθιζόμενος στο αχανές ορυχείο του χρόνου, εξόρυξε μνήμες, έγινε ο ίδιος μνήμη —όπως ο Γκλεν Γκουλντ δεν έπαιζε πιάνο αλλά γινόταν ο ίδιος πιάνο— και απελευθέρωσε δυναμικούς τρόπους με τους οποίους μπορούμε ν᾽...

Ιδού ένα εξόχως σημαίνον πυκνό δίστιχο θραύσμα του Νίκου Καρούζου: «αφηγήθηκα βάσανα / σαν κήπους ν' αφηγήθηκα». Τρύπωσε στο νου μου, σφηνώθηκε, δεν έλεγε να βγει από τα μύχιά μου όσον καιρό διάβαζα/μελετούσα το σπαρακτικό (ακόμα και λόγω του χιούμορ...