Από τη διεθνή αλληλογραφία

Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΚΑΛΣΙΤΟΝΙΝΗΣ ΩΣ ΔΕΙΚΤΗ ΣΚΩΛΗΚΟΕΙΔΙΤΙΔΟΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΝ

Lee CC, Chen SC, Kuo TC, Chen IC, Chou WK National Taiwan University Hospital, Taipei, Taiwan

Αντικείμενο της μελέτης

Ο σκοπός της μελέτης είναι να εκτιμηθεί η διαγνωστική αξία της Προκαλσιτονίνης (PCT) σε ασθενείς με υποψία σκωληκοειδίτιδας.

Μέθοδοι

Μια προοπτική παρατηρησιακή μελέτη πραγματοποιήθηκε στο τμήμα επειγόντων του πανεπιστημιακού νοσοκομείου μεταξύ του Ιουλίου 2006 και Ιουλίου 2007. Στη μελέτη συμμετείχαν ενήλικες και παιδιά που προσήλθαν στο τμήμα επειγόντων με κλινική υποψία οξείας σκωληκοειδίτιδας. Σε όλους τους ασθενείς έγινε υπολογισμός της κλίμακας Alvarado, μέτρηση PCT και C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP). Τα αποτελέσματα των τριών παραμέτρων αναλύθηκαν σε σχέση με την τελική διάγνωση όπως αυτή προέκυψε από τα ευρήματα των ιστοπαθολογικών εξετάσεων ή των επιβεβαιωτικών απεικονιστικών ελέγχων με αξονική τομογραφία ή υπερηχογράφημα.

Αποτελέσματα

Από τους 214 ασθενείς της μελέτης, οι 113 είχαν επιβεβαιωμένη τελική διάγνωση σκωληκοειδίτιδας και από αυτούς στους 58 είχε ραγεί. Στην ανάλυση της καμπύλης ROC (Receiving Operating Characteristic), η περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC) στην περίπτωση της σκωληκοειδίτιδας ήταν για την κλίμακα Alvarado 0,7, για την PCT 0,683 και για την CRP 0,564. Συνολικά η κλίμακα Alvarado είχε τη μεγαλύτερη διακριτική ικανότητα μεταξύ των τριών υπό έλεγχο δεικτών. Τα επίπεδα της προκαλσιτονίνης ήταν σημαντικά υψηλότερα στους ασθενείς με ραγείσα σκωληκοειδίτιδα σε σχέση με αυτούς που έπασχαν από σκωληκοειδίτιδα που όμως δεν είχε ραγεί. Τιμή PCT >0,5 ng/dl ήταν ενδεικτική σκωληκοειδίτιδας με 27% ευαισθησία και 99% ειδικότητα και ενδεικτική ρήξης της σκωληκοειδούς με 28% ευαισθησία και 87% ειδικότητα. Τιμή CRP >50 mg/l και λευκών >8000/mm3 ήταν χρήσιμοι δείκτες ρήξης της σκωληκοειδούς. Το κατώφλι της προκαλσιτονίνης σε περίπτωση εντοπισμένης φλεγμονής πιθανόν να είναι χαμηλότερο από αυτό που έχει προταθεί για τις συστηματικές λοιμώξεις. Ο προσδιορισμός των επιπέδων προκαλσιτονίνης μπορεί να είναι χρήσιμος για την εκτίμηση της βαρύτητας σε ασθενείς του τμήματος επειγόντων με υποψία σκωληκοειδίτιδος.

Συμπέρασμα

Η μέτρηση της PCT φαίνεται πως απο τελεί καλύτερο εργαλείο από την CRP για τη διάγνωση της οξείας σκωληκοειδίτιδας ή της ρήξης.

ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΞΟΝΙΚΕΣ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΕ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΟΞΥ ΚΟΙΛΙΑΚΟ ΑΛΓΟΣ

Southisombath K, Hendrickson M, Fox C, Ghebrendrias Y St. Agnes Medical Center, Fresno, CA

Αντικείμενο της μελέτης

Η αξονική τομογραφία (CT) είναι ένα σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο κατά την εκτίμηση ηλικιωμένων ασθενών με οξύ κοιλιακό άλγος στο τμήμα επειγόντων. Αυτό το εργαλείο έχει την ικανότητα να βελτιώνει σημαντικά τις κλινικές αποφάσεις και την έκβαση των ασθενών. Ωστόσο, η εξέταση προσθέτει σημαντικό κόστος, έκθεση σε ακτινοβολία και χρόνο διερεύνησης σε αυτούς τους ασθενείς. Σε αυτή τη μελέτη προσπαθούμε να διασαφηνίσουμε τους κλινικούς παράγοντες που συσχετίζονται ισχυρά με παθολογικά ευρήματα στην αξονική τομογραφία. Με αυτό τον τρόπο ευελπιστούμε ότι θα μπορέσουμε να διατυπώσουμε μια υπόθεση εργασίας για την πραγματοποίηση μιας προοπτικής μελέτης όπου ένας κλινικός κανόνας θα δοκιμαζόταν με σκοπό την ανάπτυξη κατευθυντήριων οδηγιών για την επιλεκτική χρήση της CT σε ηλικιωμένους ασθενείς με κοιλιακό άλγος.

Μέθοδοι

Μια αναδρομική μελέτη πραγματοποιήθηκε σε 733 διαδοχικούς ασθενείς που προσήλθαν στο τμήμα επειγόντων ενός περιφερειακού ιατρικού κέντρου της κεντρικής Καλιφόρνιας από τον Ιανουάριο έως τον Δεκέμβριο 2006 με τα ακόλουθα κριτήρια εισαγωγής των ασθενών: ηλικία >64 έτη, προέχον σύμπτωμα κοιλιακό άλγος. Τα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν και μελετήθηκαν ήταν: συνυπάρχουσες παθολογικές καταστάσεις, αρχικά ζωτικά σημεία, εντόπιση του πόνου, ευρήματα της φυσικής εξέτασης και ευρήματα της αξονικής τομογραφίας. Στη συνέχεια έγινε παλίνδρομη ανάλυση (regession analysis) με το πρόγραμμα Stata 7.0 για να προσδιοριστούν οι κλινικοί παράγοντες που σχετίζονται ισχυρά με την πιθανότητα για παθολογική CT.

Αποτελέσματα

Σε CT υποβλήθηκαν οι 425 από τους 733 ασθενείς (58%). Από αυτούς οι 132 (31%) είχαν παθολογική CT (σύμφωνα με τη γνωμάτευση του ακτινοδιαγνώστη). Από αυτούς τους 132, το 46% (p=0,000) είχαν ταχυκαρδία και το 42% (p=0,001) ταχύπνοια, ενώ το 44% (p=0,001) παραπονιούνταν για πόνο στην κάτω κοιλιά και το 30% (p=0,010) παραπονιούνταν για πόνο στο άνω δεξιό τεταρτημόριο της κοιλιάς. Από αυτούς τους ασθενείς το 52% (p=0,000) εμφάνιζαν κοιλιακή διάταση, το 34% (p=0,010) εμφάνιζαν τοπική ευαισθησία, το 37% (p=0,020) εμφάνιζαν διάχυτη ευαισθησία στην κοιλιά. Όταν εξετάστηκε η ικανότητα κάθε παράγοντα (από αυτούς που μελετήθηκαν) να προβλέπει τη μη φυσιολογική CT η ταχυκαρδία ήταν κατά 2,1 φορές πιθανότερο (p=0,001) να συνυπάρχει με παθολογική CT. Η ταχύπνοια 1,8 φορές πιθανότερο (p=0,003), το άλγος στην κάτω κοιλιά 2,1 φορές (p=0,000), η κοιλιακή διάταση 2,6 φορές (p=0,000) ενώ η τοπική και η διάχυτη ευαισθησία υπήρχαν αντίστοιχα 1,4 (p=0,027) και 1,5 (p=0,041) φορές συχνότερα σε ασθενείς με παθολογικές CT σε σύγκριση με τους ασθενείς που δεν είχαν κοιλιακή ευαισθησία.

Συμπέρασμα

Οι ηλικιωμένοι ασθενείς που προσέρχονται με προέχουσα αιτίαση άλγος στην κάτω κοιλιά ή στο άνω δεξιό τεταρτημόριο ή αυτοί που εμφανίζουν ταχυκαρδία, ταχύπνοια, κοιλιακή διάταση, τοπική ή διάχυτη κοιλιακή ευαισθησία είναι περισσότερο πιθανό να έχουν παθολογική αξονική τομογραφία. Πιστεύουμε ότι αυτοί οι παράγοντες πρέπει να πρέπει να μελετηθούν προοπτικά ώστε να εκτιμηθεί η πραγματική προγνωστική αξία τους και να διατυπωθεί ένας σχετικός κλινικός κανόνας λήψης αποφάσεων. Αυτός ο κανόνας μπορεί να καθοδηγήσει τους κλινικούς γιατρούς προς την κατεύθυνση της πιο επιλεκτικής και βασισμένης σε ενδείξεις παραγγελίας αξονικών τομογραφιών στους ηλικιωμένους ασθενείς με οξύ κοιλιακό πόνο.

ΥΠΟΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΦΙΞΗ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΝ: ΕΝΑΣ ΠΡΟΓΝΩΣΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΕΝΔΟΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΗΣ ΘΝΗΤΟΤΗΤΑΣ

Vorwerk C, Florence L, Gray L, Goss C, Fudge T, Coats TJ Leicester Royal Infirmary, Leicester, UK; Derbyshire Royal Infirmary, Derby, UK

Υπόβαθρο

Η πρώιμη κλινική αξιολόγηση των ασθενών που προσέρχονται στο τμήμα επειγόντων είναι το κλειδί για την πρόβλεψη της πιθανής αρνητικής έκβασης. Τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται για την κλινική αξιολόγηση θα πρέπει να είναι απλά και εύχρηστα. Η κλασική μη επεμβατική μέτρηση της Αρτηριακής Πίεσης είναι γρήγορη, εύκολη και αποτελεί τμήμα της συνήθους εκτίμησης των ασθενών του τμήματος επειγόντων. Είναι αναγνωρισμένο ότι η παρατεταμένη υπόταση είναι ενδεικτική σημαντικής διαταραχής των φυσιολογικών μηχανισμών και συσχετίζεται με υψηλή θνητότητα σε τραυματιολογικούς και μη-τραυματιολογικούς ασθενείς. Πολύ λίγα είναι γνωστά σχετικά με τη χρησιμότητα μιας απλής μέτρησης της ΑΠ κατά την άφιξη στο τμήμα επειγόντων με σκοπό την πρόβλεψη της έκβασης σε μη επιλεγμένους ασθενείς.

Αντικείμενο της μελέτης

Να καθοριστεί η συσχέτιση μεταξύ της υπότασης κατά την άφιξη στο τμήμα επειγόντων και την ενδονοσοκομειακή θνητότητα σε διάστημα 28 ημερών σε μη επιλεγμένους ενήλικες ασθενείς.
Μέθοδοι: Προοπτική cohort μελέτη όλων των ασθενών του τμήματος επειγόντων (ηλικίας >16 ετών) που προσήλθαν σε ένα μεγάλο Πανεπιστημιακό βρετανικό τμήμα επειγόντων (138000 επισκέψεις ετησίως) μεταξύ 1ηςΜαρτίου και 23ης Απριλίου 2007 και χρειάστηκαν εισαγωγή στο νοσοκομείο. Κάθε πρωί εντοπίζονταν όλοι οι ασθενείς που εισήχθησαν από το τμήμα επειγόντων τις προηγούμενες 24 ώρες. Οι «εκτεθειμένοι» ασθενείς είχαν συστολική αρτηριακοί πίεση <100 mmhg="" 100="" 28="" logistic="" regression="" kaplan-meier="" p="">

Αποτελέσματα

Συνολικά 4.318 ασθενείς συμμετείχαν στη μελέτη, από τους οποίους 89,1% ήταν μη τραυματιολογικοί. Υπήρξαν συνολικά 181 θάνατοι (90,6% μη τραυματιολογικοί ασθενείς). 287 ασθενείς εντάχθηκαν στην ομάδα των «εκτεθειμένων» (6,6%). Οι «εκτεθειμένοι» ήταν πιθανότερο να καταλήξουν κατά τη νοσηλεία τους σε σχέση με τους «μη εκτεθειμένους» (19,9% vs. 3,1%), p<0,0001). odds="" ratio="" 7="" 8="" 95="" ci="" 5="" 6-11="" 0="" kaplan-meier="" log="" rank="" test="" x2="205,7;" p="" 0001="">

Συμπέρασμα

Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η υπόταση κατά την άφιξη στο τμήμα επειγόντων αποτελεί έναν ισχυρό ανεξάρτητο παράγοντα πρόβλεψης της ενδονοσοκομειακής θνητότητας σε διάστημα 28 ημερών σε μη επιλεγμένους ενήλικες ασθενείς και παραμένει δείκτης κακής έκβασης κατά τη διάρκεια της νοσηλείας.

ΠΕΤΕΧΕΙΩΔΕΣ ΕΞΑΝΘΗΜΑ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΝ

Melville NC, Broomfield DJ, Beattie TF Edinburgh Royal Infirmary, Edinburgh UK; Royal Hospital for Sick Children, Edinburgh UK

Αντικείμενο της μελέτης

Να εκτιμηθεί η τρέχουσα πρακτική για την εκτίμηση και την αντιμετώπιση των πετεχειωδών εξανθημάτων σε ένα Παιδιατρικό τμήμα επειγόντων.

Μέθοδοι

Πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη των φακέλων όλων των παιδιών που προσήλθαν με πετεχειώδες εξάνθημα στο τμήμα επειγόντων του Royal Hospital for Sick Children της πόλης του Edinburgh (Πληθυσμός <13 120000="" 32500="" 3="" 1="" 07="" 9="" 5="" 72="" 4="" 68="" p="">

Αποτελέσματα

Από τους 68 ασθενείς, 51 (75%) περιγράφονταν σε όχι καλή γενική κατάσταση με πρόδρομα συμπτώματα, 15 από αυτούς (22%) είχαν πυρετό (θ>38oC), 33 (48%) ήταν απύρετοι και σε 3 δεν είχαν διατυπωθεί παρατηρήσεις σχετικά με την κατάστασή τους. Από τους 15 εμπύρετους ασθενείς μόνο σε 12/15 είχαν γίνει αιματολογικές εξετάσεις, 3/15 ήταν ύποπτοι για μηνιγγιτιδοκοκκική νόσο, ωστόσο, μόνο ένας ασθενής τελικώς βρέθηκε με μικροβιολογικά επιβεβαιωμένη ύπαρξη μηνιγγιτιδόκοκκου (1,5%). 7/15 έλαβαν ενδοφλέβια αντιβιοτικά. Στην ομάδα των απύρετων ασθενών (33 ασθενείς) έγιναν αιματολογικές εξετάσεις σε 27/33. Κανένας δεν έλαβε αντιβιοτικά. Από αυτούς που δεν είχαν πρόδρομα συμπτώματα (17 ασθενείς), 15/17 υποβλήθηκαν σε εργαστηριακό έλεγχο. Εντοπίστηκαν 2 περιπτώσεις ITP που και οι δύο προσήλθαν με πορφύρα και εκχυμώσεις και 5 περιπτώσεις HSP όλες με χαρακτηριστική κατανομή του εξανθήματος ή/και αρθραλγίες. Καμία περίπτωση αιματολογικού κακοήθους νοσήματος δεν ανιχνεύθηκε.

Συμπέρασμα

Η βακτηριακή σήψη είναι ένα σπάνιο αίτιο πετεχειώδους εξανθήματος. Η διαχείριση παιδιατρικών ασθενών με πετεχειώδη εξανθήματα υπόκειται σε πολλές διαφοροποιήσεις. Πρέπει να προταθεί ένας διαγνωστικός αλγόριθμος για τη διαχείριση αυτών των περιστατικών.