ΚΑΙ Ο ΣΟΥΠΕΡΜΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙ!

Μετά από πολλές εβδομάδες εφημερίας, κανόνισα να βγω με τις παλιές μου συμμαθήτριες για να τα πούμε μιας και είχαμε να βρεθούμε καιρό. Δυστυχώς, όμως, ο αγώνας με το κινητό μου, πάντα αποδεικνύεται άνισος: επείγουσα κλήση για καρδιακό επεισόδιο στο Ψυχικό. Έτυχε να βρίσκομαι κοντά και θα ήταν άδικο για οποιονδήποτε άλλον συνάδελφο να μην κάνω εγώ αυτή την επίσκεψη. Με το βαλιτσάκι μου, λοιπόν, ανά χείρας –δε λείπει ποτέ από το αυτοκίνητο– σπεύδω στον ασθενή.

Μου ανοίγει μία πανέμορφη, νεαρή κοπέλα, ελαφρά ντυμένη, αναμαλλιασμένη και εμφανώς σε κρίση πανικού. Ήταν ένα μικρό αλλά πολύ γουστόζικο διαμερισματάκι, με πολλά όργανα γυμναστικής, δύο ποδήλατα και βιβλία διατροφής και ευ ζην. Προφανώς οι ένοικοι ήταν γυμνασμένα παιδιά που, φρόντιζαν τον εαυτό τους. Η κοπέλα ζήτησε να τρέξω στο υπνοδωμάτιο που είναι ο φίλος της κι οποίος φοβόταν ότι είχε πάθει έμφραγμα.

Βρήκα έναν νεαρό άνδρα, γύρω στα 30, πολύ όμορφο επίσης και πολύ γυμνασμένο, να έχει “διπλωθεί” προσπαθώντας να πάρει ανάσα. Ήταν χλωμός και τον έλουζε κρύος ιδρώτας.

Μόλις με είδε χλώμιασε ακόμη περισσότερο. Πλησίασα. Του ζήτησα να καθίσει άνετα για να μπορέσω να καταλάβω τι του συνέβαινε. Ρώτησα αν έχει κάποιο ιστορικό με την καρδιά του, αν παίρνει κάποιο φάρμακο ή εάν, στην παρούσα περίοδο, του έχει δοθεί κάποια φαρμακευτική αγωγή. Ρώτησα ακόμη αν παίρνει από εκείνα τα σκευάσματα, που δίνουν συνήθως οι γυμναστές για τη διαμόρφωση του σώματος ή την ενίσχυση του μυϊκού ιστού. Τίποτα απ’ όλα αυτά.

Τον εξέτασα. Του έκανα ηλεκτροκαρδιογράφημα. Διαπίστωσα μία ελαφρά ταχυκαρδία και τίποτα περισσότερο. Κι όμως, ο ασθενής δεν ήταν καλά. Παρουσίαζε, επιπλέον, έντονη ζάλη και δύσπνοια. Πίστεψα ότι είναι από τις συνηθισμένες κρίσεις πανικού που μερικές φορές εμφανίζονται στους νέους ανθρώπους ως αποτέλεσμα έντονου άγχους. Τον ρώτησα αν υπάρχει κάτι που του προκαλεί ένταση τελευταία, στη δουλειά ή στο σπίτι. Και πάλι τίποτα.

Κοιτάζει την κοπέλα του. Όλες οι απαντήσεις του ήταν μονολεκτικές και συνέχεια κοιτούσε την κοπέλα του. Και τότε τα ανακάλυψα.

Ήταν πεταμένα στο καλάθι των αχρήστων, τρανές αποδείξεις ενός… ένδοξου παρελθόντος, που σήμερα όμως τον έβαλαν σε περιπέτειες. Ναι, ήταν τα μικρά, γαλάζια διαολάκια που τρυπώνουν σε κάθε σπίτι, συχνά άνευ λόγου και αφορμής, όπως σ’ αυτή την περίπτωση, και μπορούν να σε κάνουν άνω κάτω. Το ζευγάρι, απόλυτα υγιές και σε άριστη φυσική κατάσταση, ήθελε να γιορτάσει την εθνική επέτειο επιδιδόμενο στην αρχαιότερη και απολαυστικότερη γυμναστική του κόσμου. Ο νεαρός κύριος, όμως, φοβούμενος ότι δε θα μπορέσει να ανταποκριθεί επαρκώς, είχε επικαλεστεί, επανειλημμένως μάλιστα, τις γαλάζιες δυνάμεις του σούπερ ήρωα, αλλά ντράπηκε να μου το εκμυστητευτεί. Ακόμη όμως και σε έναν νέο άνθρωπο, η υπερβολική χρήση μπορεί να έχει δυσάρεστα αποτελέσματα. Του χορήγησα ένα ελαφρύ ηρεμιστικό και του συνέστησα να κοιμηθεί για λίγες ώρες. Άλλωστε, θα έχει άφθονο χρόνο μπροστά του για να… βελτιώσει τις επιδόσεις του, ακόμη και χωρίς εξωτερική βοήθεια.

Ο Σούπερμαν δεν τα χρειάζεται όλα αυτά.

 

Αρετή Γεωργιλή
Communication & Press Officer Hellenic Start up Association

Το παρόν αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Τα πρόσωπα, τα ονόματα και οι καταστάσεις είναι φανταστικά και οποιαδήποτε ομοιότητα είναι συμπτωματική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.