Σκοπός

Η μελέτη του ρόλου της επείγουσας μεταφοράς και της έλλειψης διασωστών στην αντιμετώπιση της μητρικής και βρεφικής θνησιμότητας σε εγκύους στην αγροτική περιοχή της βόρειας Ινδίας.

Υλικό Μέθοδοι

Πραγματοποιήθηκε μία αναδρομική ανάλυση 1291 γυναικών που γέννησαν μεταξύ Μαϊου 2003 και Ιουλίου 2005 σε ένα δευτεροβάθμιο ιατρικό κέντρο στην αγροτική Ινδία. Η απόσταση που διανύθηκε και ο χρόνος από την έναρξη του τοκετού ως την άφιξη στο νοσοκομείο αναλύθηκαν και συσχετίστηκαν με την μητρική και βρεφική θνησιμότητα.

Αποτελέσματα

Υπήρξαν 85 βρεφικοί θάνατοι (6,6%) σε 1291 τοκετούς. Βρέθηκε ότι υπήρχε ένας στατιστικά υψηλότερος αριθμός βρεφικών θανάτων σε ασθενείς με καθυστερημένη άφιξη στο νοσοκομείο από την έναρξη του τοκετού. Οι βρεφικοί θάνατοι ήταν επίσης περισσότεροι σε μητέρες που έπρεπε να ταξιδέψουν μεγαλύτερες αποστάσεις για να φτάσουν στο νοσοκομείο. Υπήρχαν 7 (0,005%) μητρικοί θάνατοι σε 1275 γυναίκες. Οι μητρικοί θάνατοι ήταν επίσης περισσότεροι σε μητέρες που έπρεπε να ταξιδέψουν από πιο απομακρυσμένα μέρη για να φτάσουν στο νοσοκομείο. Αντίθετα, οι μητρικοί θάνατοι σε ασθενείς που είχαν καθυστερημένη άφιξη στο νοσοκομείο δεν βρέθηκαν να διαφέρουν σημαντικά στατιστικά.

Συμπεράσματα

Η μητρική και βρεφική θνησιμότητα στην περιοχή του Uttar Pradesh είναι μια από τις υψηλότερες στον κόσμο. Τα συχνότερα αίτια αυτής της θνησιμότητας είναι το υψηλό επίπεδο αναλφαβητισμού και η έλλειψη ιατρικής παρακολούθησης προ και κατά τον τοκετό. Το αποτέλεσμα αυτής της έρευνας δείχνει ότι υπάρχει ένα άλλο σημείο που θα μπορούσε να ελαττώσει την μητρική και βρεφική θνησιμότητα και αυτό είναι η ύπαρξη συστημάτων επείγουσας μεταφοράς από εξειδικευμένους διασώστες.