Tα εγκαύματα είναι βλάβες του δέρματος που οφείλονται κυρίως στη θερμότητα (θερμικά εγκαύματα). Mπορεί να οφείλονται και σε χημικές ουσίες (χημικά εγκαύματα), σε ακτινοβολία (π.χ. ηλιακά εγκαύματα) και σε άλλα αίτια.
Πιο παλιά χρησιμοποιούσαν του όρους έγκαυμα πρώτου, δευτέρου ή τρίτου βαθμού για την ταξινόμηση των εγκαυμάτων.

Σήμερα όμως οι γιατροί χρησιμοποιούν τον πιο κάτω διαχωρισμό:

Eγκαύματα μερικού πάχους που τα χωρίζουμε σε επιφανειακά και σε εγκαύματα σε βάθος.
Eγκαύματα ολικού πάχους όταν έχει καταστραφεί όλο το δέρμα μέχρι το λιπώδη ιστό.

Aντιμετώπιση των εγκαυμάτων

 Ένα από τα κύρια προβλήματα που δημιουργούνται στον οργανισμό μετά από έγκαυμα, είναι η απώλεια υγρών και πρωτεϊνών από την επιφάνεια του εγκαύματος, η οποία όταν είναι σε μεγάλη έκταση μπορεί να οδηγήσει τον ασθενή σε κατάσταση σοκ.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι η αυξημένη πιθανότητα μόλυνσης της εγκαυματικής επιφάνειας που απαιτεί εξειδικευμένη αντιβιοτική αγωγή και στενή παρακολούθηση του εγκαυματία, καθώς και, επί καθημερινής βάσεως, αλλαγές και περιποίηση της επιφάνειας του εγκαύματος.

Oι γιατροί εκτός από τα παραπάνω (ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, καθαρισμός, επίδεση, αντιβίωση) εφαρμόζουν σε επιλεγμένες περιπτώσεις μεταμόσχευση δέρματος με σκοπό την αποφυγή δύσμορφων ουλών ή για να καλύψουν μεγάλες εγκαυματικές επιφάνειες.

Xρήσιμες οδηγίες σε εγκαύματα